Powervrouw Nadia (29) is fysiotherapeute, masterstudent en heeft gastroparese. Gastroparese is een maagverlamming. Nadia’s maag functioneert vertraagd, waardoor ze gauw vol zit en last krijgt van vervelende steken. Ziekenhuisopnames, sondevoeding en heel wat doktersbezoeken later is ze alles behalve met de pakken neer gaan zitten. Deze powervrouw timmert hard aan de weg als fysiotherapeute en is as we speak bezig met een specialiserende master..
Zou je jezelf kort voor kunnen stellen aan de lezers van House of Ambition?
“Mijn naam is Nadia, 29 jaar en ik woon samen met mijn partner en een ‘jeweetwel’ kater. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als fysiotherapeut, studeer ik voor de master Kinderfysiotherapie en schrijfster van de blog Mijn Gastroparese. Daarnaast wandel, fotografeer en geniet ik graag van de natuur.”
Laten we even een aantal jaren terug in de tijd gaan. Wat wilde je vroeger eigenlijk worden?
“Heel vroeger wilde ik graag dierenarts of dierenartsassistente worden, maar ik kon het idee niet aan dat ik sommige dieren ook niet zou kunnen helpen en ze ook zou moeten laten inslapen. Daarom ben ik toen destijds begonnen aan de opleiding schoonheidsspecialiste. Zo kon ik mensen helpen en laten genieten, zonder al te veel narigheid. Tijdens de opleiding merkte ik dat het alleen te weinig verdieping gaf en kwam ik er achter dat ik graag iets met kinderen wilde gaan doen.”
Kwam je toen op het idee om fysiotherapie te doen?
“Mijn moeder gaf dit als tip en alles viel toen op zijn plaats. Dit was wat ik zocht! Volwassenen en kinderen helpen om zo goed mogelijk hun leven te kunnen leven, met een zo goed mogelijke kwaliteit van leven.”
“Je leert heel snel wie je echte vrienden zijn.
En wie niet.”
In 2014 kreeg je de diagnose Gastroparese. Een maagverlamming, waardoor eten lastig is. Hoe gaat het nu met je?
“Momenteel heb ik nog steeds een neus-duodenumsonde, waardoor ik ’s nachts sondevoeding krijg.
Overdag ben ik nu langzaam steeds meer vast voedsel aan het uitproberen en daarin gaan we eindelijk de goede kant weer op! Merk ook dat ik onbewust steeds meer dingen ga doen, helpen in het huishouden, helpen met klussen, rommelen in de tuin en krijg weer meer zin om dingen te gaan doen. Het nadeel is wel dat ik snel mijn grens over ga en dit weer moet bekopen met een dag of meerdere dagen extra vermoeid zijn. Ik ben nog steeds niet de oude ik, dat vergeet ik nog wel
eens..”
Wat voor invloed heeft dit (gehad) op je leven en je carrière?
“De eerste 3 jaar heeft het niet zo veel invloed gehad, ik at op dat moment alleen wat kleinere porties en meerdere malen op een dag.
Alleen vanaf eind 2017 kwam ik fysiek in een diepe kuil terecht en is het wel een hele flinke invloed geworden op mijn leven en carrière. Viel toen in een paar maanden tijd minstens 10 kilo af en kon mijn werk niet meer goed uitvoeren. Toen ik begin februari 2018 een sonde kreeg kwam ik in de ziektewet terecht. Zit nu dus al bijna 1,5 jaar in de ziektewet waarvan vorig jaar een half jaar volledig en nu nog maar voor een paar uur.
Mijn studie stond vorig jaar een tijdje op een laag pitje. Net toen ik alles weer had opgepakt kwam het weer in een dip. Voor dit jaar heb ik theoretisch alles bij kunnen houden, maar praktisch heb ik nog uitstel.
Op sociaal vlak heeft het ook best een invloed, merk dat ik minder leuke dingen doe met vrienden. Of minder gemakkelijk dingen kan afspreken en je leert heel snel wie je echte vrienden zijn en wie niet. Het is heel cliché, maar het is helaas wel zo.”
Ondertussen ben je ook bezig met een master Kinderfysiotherapie. Wat is jouw grootste drijfveer om jezelf te blijven ontwikkelen?
“Dit is wat ik graag wil worden en wat ik wil gaan doen. Dat is dus mijn allergrootste drijfveer! Het werken met kinderen geeft mij zo veel positieve energie, dus daar doe ik het ook voor. “
“Het leven gaat door. En dan heb je twee keuzes: stilstaan of door proberen te gaan.”
Als ik je blog lees en je spreek kan ik alleen maar onwijs veel respect hebben voor hoe jij omgaat met je gastroparese. Je bent oprecht een strijder en staat positief in het leven. Waar haal jij je kracht vandaan? Heb je een bepaalde inspiratiebron?
“Dank je wel voor je lieve woorden, dit doet mij echt veel. Krijg er tranen van in mijn ogen…
Om eerlijk te zijn, het leven gaat door en dan heb je twee keuzes: Stil staan of proberen door te gaan. Stil staan voelt voor mij als opgeven en dat doe ik niet zomaar, dus dan blijft door gaan over. Een inspiratiebron heb ik niet echt, maar de kracht haal ik echt uit de positieve/mooie dingen in het leven & natuur en de liefde en steun die ik krijg van iedereen (mijn partner/familie/vrienden/collega’s/volgers en zelfs van mijn patiënten).”
Wat is de belangrijkste les die jij in de afgelopen 5 jaar hebt geleerd?
“Er zijn meerdere lessen die ik heb geleerd, maar de aller belangrijkste les is om dingen los laten. Als je alles vast blijft houden of over blijft ergeren kost het je alleen maar energie in plaats van dat je het energie geeft. Daarnaast heb ik geleerd om open en eerlijk blijven. Zo heb ik vanaf dat het minder goed ging iedereen in mijn omgeving op de hoogte gehouden van mijn situatie. Hierdoor krijg je zoveel begrip van mensen, waardoor ik mij minder bezwaard voel om een keer “Nee” te zeggen als het even niet gaat.”
Welk vooroordeel zou jij over jezelf of je vak willen ontkrachten?
“Moeilijke vraag, maar denk wel echt het vooroordeel dat ik zielig ben. Mensen denken dit snel
omdat ik met een sonde rond loop. Zo voel ik mij echt niet en ben dus ook echt niet zielig! Ja, ik maak veel mee en gun dit mijn ergste vijand niet eens, maar zielig nee. Dit komt omdat ik mij niet ziek voel, ben alleen snel moe en erg bezig met voeding.”
Tot slot: waar sta je over 5 jaar? Wat wil je graag bereiken?
“Over 5 jaar hoop ik volledig werkzaam zijn als kinderfysiotherapeute en hopelijk zelf moeder te zijn of te worden. Daarnaast wil ik bereiken dat het fysiek stabiel is en blijft, zodat wij eindelijk weer kunnen reizen en wandelen zoals we willen!”
Meer weten? Lees Nadia’s blog Mijn Gastroparese om haar verhaal te lezen.
